دبیر کانون هماهنگی بانکهای خصوصی گفت: بانک ایران و ونزوئلا کار بانکی را همچنان انجام میدهد و تصمیم درباره ۵۰ درصد ونزوئلایی هم، برعهده خود کشور ونزوئلا است که طبق قانون و قاعده کشورشان چه تصمیمی برای سهام این بانک بگیرند.
شرکتهای نفتی بینالمللی وقت خود را برای آزمودن میزان جدیت واشنگتن و کاراکاس در احیای صنعت نفت ونزوئلا تلف نکرده و صراحتا گفتهاند اگر قرار است سرمایهگذاری کنیم، باید بشکههای نفت خود را کنترل کنیم.
در حالی که پیامدهای ربوده شدن نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا توسط آمریکا همچنان آشکار میشود، یک سوال فوری این است که چگونه برکناری وی بر اقتصاد ونزوئلا تاثیر خواهد گذاشت.
رئیسجمهور آمریکا که دولت موقت ونزوئلا را تهدید کرده است عدم همکاری با خواستههای واشنگتن عواقب بیشتری به دنبال خواهد داشت، چهارشنبه گذشته اعلام کرد واشنگتن، فروش نفت ونزوئلا را «بهطور نامحدود» کنترل خواهد کرد.
تحولات اخیر ونزوئلا و اقدام ایالات متحده در بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، بار دیگر مسئله «نقض حاکمیت ملی» و «بحرانسازی هدفمند» در نظام بینالملل را به کانون توجه بازگردانده است. در چنین شرایطی، تمایل طبیعی افکار عمومی و حتی بسیاری از تحلیلگران، حرکت سریع به سمت پیشبینی آینده ونزوئلاست
پس از انتشار خبر ربوده شدن مادورو شاخص بورس کاراکاس در یک روز معاملاتی حدود ۵۰ درصد رشد را ثبت کرد و در ادامه، طی چند روز، بازدهی تجمعی آن به بیش از ۷۰ تا ۱۰۰ درصد رسید.
برزیل میزبان بزرگترین جامعه عربتبار است که اغلب مهاجران لبنانی هستند. در این کشور بخش اقتصاد بیشتر به دست لبنانیها اداره میشود و مردم محلی شکایت چندانی بابت آن ندارند.
آیا کنار رفتن مادرو از قدرت به معنای تغییر رژیم سیاسی در ونزوئلاست؛ آنهم در حالی که ساختار سیاسی حاکم بر این کشور تقریبا همچنان دست نخورده باقی مانده است؟ در این صورت چه تعبیری میتوان از تحولات نظام سیاسی چند روزه اخیر در این کشور داشت؛ سقوط؟ فروپاشی؟ تغییر رفتار؟ یا تبدیل؟
دستگیری نیکلاس مادورو رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش توسط آمریکا و تیم تحت مدیریت ترامپ رئیسجمهور این کشور، در حالی اتفاق افتاد که دولت ترامپ مدعی است که اتهام مادورو، «قاچاق مواد مخدر» است، اتهامی که بارها از سوی شخص مادورو رد شده است.
آنچه در ونزوئلا رخ داد، تنها شکست یک سیاست گردشگری نیست؛ نمونهای گویا از محدودیتهای استفاده ابزاری از گردشگری در نظامهای سیاسی بسته است. گردشگری بدون ثبات سیاسی، زیرساخت ملی و تعامل و اتصال واقعی به جهان، صرفاً یک مُسکن موقت است.